یلدا؛ صعود نور از بلندای شب

یلدا فقط درازای شب نیست؛
آزمونِ ایستادن است،
چون کوه که قرن‌ها
در برابر باد و تاریکی پابرجا مانده است.
در این شب بلند،
دل‌ها چون دامنه‌های کوه
به یکدیگر تکیه می‌دهند،
و امید، آرام و استوار،
از شیبِ صبر بالا می‌آید.
نیاکان ما می‌دانستند
که هیچ قله‌ای بی‌شب فتح نمی‌شود؛
باید تاریکی را تاب آورد
تا نخستین پرتو خورشید
بر پیشانی سنگ بنشیند.
چنان‌که حکمت کهن می‌گوید:
شب، هرچه بلندتر باشد،
سپیده به قله نزدیک‌تر است.
یلدایتان
به استواری کوه،
به روشنی سپیده،
و به گرمای همراهی هم‌طنابان.